السيد محمد علي الأبطحي
261
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
أول : گرفتن خورشيد . دوم : گرفتن ماه ; هر چند مقدار كمي از آنها گرفته شود وكسى هم از آن نترسد . سوم : زلزله گرچه كسى هم نترسد . چهارم : رعد وبرق وبادهاى سياه وسرخ ومانند اينها از آيات آسمانى چنانچه بيشتر مردم بترسند ، ولى در حوادث زمينى مانند فرو رفتن آب دريا ، وافتادن كوه ، بنابر احتياط لازم نماز آيات ترك نشود . ( مسأله 1445 ) : اگر از چيزهائى كه نماز آيات براي آنها واجب است بيش از يكى اتفاق بيفتد ، يا يكى از آنها مكرر شود ، بايد براي هر يك از آنها يك نماز آيات بخواند ، مثلا براي خورشيد گرفتگى وزلزله ، يا دو زلزله ، بايد دو نماز آيات بخواند . ( مسأله 1446 ) : كسى كه چند نماز آيات بر أو واجب شود ، مانند خورشيد گرفتگى وزلزله ورعد وبرق ، وبخواهد در وقت انجام دهد ، بنابر احتياط واجب بايد تعيين كند كه نماز از جهت كدام يك از آنهاست ، واگر همه براي يك نوع آيت باشد تعيين أول ودوم وسوم لازم نيست ، وحكم قضاى نماز آيات نيز همينطور است . ( مسأله 1447 ) : هر جا سبب وجوب نماز آيات اتفاق بيفتد ، تنها مردم همانجا بايد نماز آيات بخوانند ، وبر مردم جاهاى ديگر واجب نيست ، مگر آن كه با محل وقوع آن آيت ، يكى شمرده شود . ( مسأله 1448 ) : با شروع خورشيد گرفتگى يا ماه گرفتگى ، شخص مىتواند نماز آيات را بخواند ، وبه احتياط لازم نبايد به اندازه اى تأخير بيندازد كه شروع به باز شدن كند . ( مسأله 1449 ) : اگر خواندن نماز آيات را به اندازه اى تأخير اندازد كه خورشيد يا ماه شروع به باز شدن كند ، نيت أداء مانعى ندارد ، هر چند احتياط مستحب آن كه نيت أداء يا قضاء نكند ، ولى اگر پس از باز شدن تمام آن ، نماز بخواند بايد نيت قضا نمايد . ( مسأله 1450 ) : اگر مدت گرفتگى خورشيد يا ماه به اندازه خواندن يك